Grupa wsparcia - Kraków

Kto z nas nie przeżywa odejścia ukochanego zwierzęcia ? Jedni potrafią sobie z tym jakoś sami poradzić, innych wspierają członkowie rodziny i znajomi. Niektórzy jednak nie mają z kim podzielić się tym smutnym faktem. Bywa, że zostają niezrozumiani, bądź nawet wyśmiani – bo to przecież tylko zwierzę. Dla mnie jak i dla wielu innych ludzi – to nie jest  TYLKO zwierzę. To przyjaciel z którym przeżyło się wiele wspólnych chwil i ciężko jest nam sobie poradzić z jego nieobecnością przy nas. Czujemy, że odszedł ktoś kto był nam bliski. Wiem to z własnego doświadczenia, gdyż 3 lata temu odszedł mój pies – Mikuś. To piesek którego przygarnęliśmy z podwórka – mały czarny kundelek zmagający się z wieloma chorobami m.in. wrodzoną wada serca i problemami z układem pokarmowym. Był z nami ponad 10 lat. Mimo swojej bezdomności i chorób był kochany. Z czasem się do nas przywiązał, a my do niego. To z pewnością nie był TYLKO pies – to był członek naszej rodziny i mocno przeżyliśmy jego stratę. Zabrakło jego stukania pazurkami po parkiecie, jego błagalnego wzroku wymuszającego jedzenie od każdego kto ruszał ustami, szczekania i radości kiedy ktoś wracał do domu, jego uroczego chrapania kiedy spał i uśmiechu podczas zabaw – jednym słowem brakowało jego obecności i strata mocno bolała.

Dlatego dzisiaj chciałam przedstawić Wam inicjatywę z którą wyszła fundacja „Czarna Owca Pana Kota”. Zorganizowała ona grupę wsparcia dla osób, które straciły ukochane zwierzę  i nie mogą poradzić sobie z bólem po jego utracie.

Pierwsze spotkanie odbyło się 23 maja 2012, w środę, o godz. 18. Spotkania odbywają się raz w miesiącu w siedzibie Fundacji  w Krakowie: ul. Miodowa 41 lokal 14b (II półpiętro, wejście w galeryjkę).

Na swojej stronie internetowej Fundacja wyjaśnia cele założenia takiej grupy:

„Po co powstała grupa wsparcia ?

Bo jest potrzebna, wiemy to ze swojego osobistego doświadczenia, z doświadczenia osób, które znamy.  Nie ma w Krakowie miejsca, przestrzeni przyjaznej osobom po stracie zwierzęcia, nie mają one się gdzie podziać ze swoim bólem.W sytuacji utraty warto rozmawiać, warto wyrzucić z siebie emocje: żal, rozpacz, podzielić się smutkiem, warto znaleźć się w otoczeniu, które nas wysłucha.Uczestnicząc w grupie wsparcia nie musimy być anonimowi,  albo możemy jeśli chcemy,  w grupie wsparcia nikt nie będzie uśmiechał się z niezrozumieniem słysząc, że śmierć zwierzęcia, przeżycia związane z jego chorobą, zaginięciem nie pozwalają się zapomnieć ani zlekceważyć, w grupie wsparcia zyskamy wsparcie, zrozumienie dla naszego bólu, możliwość wygadania się.Przychodząc na grupę wsparcia spotkasz osoby w podobnej sytuacji, zobaczysz że nie musisz zostać ze swoim bólem sam/a.”

Starałam się znaleźć podobne grupy wsparcia w innych miastach, ale niestety nie znalazłam nic w sieci. Może macie jakieś informacje o podobnych grupach wsparcia w swoim otoczeniu ? Jeśli tak, napiszcie o tym – na pewno wielu osobom przydadzą się takie informacje.

Poznajmy się

Witam wszystkich serdecznie !

Mam na imię Agnieszka. Od dawna jestem zauroczona światem zwierząt, dlatego też postanowiłam studiować weterynarię i zootechnikę. Pochodzę z małej miejscowości w województwie zachodniopomorskim. Obecnie mieszkam we Wrocławiu. Interesuję się też sztuką, zwłaszcza malarstwem, jednak to zwierzęta są moją największą pasją.

Strona powstała z myślą promowania stylu życia opartego na szacunku do zwierząt i ich praw, które we współczesnym świecie są okrutnie łamane. Uważam, że każda, nawet najmniejsza istota ma niezaprzeczalne prawo do życia, którego nie możemy odbierać. Nie chcę tutaj nikogo zmuszać do nagłej i diametralnej zmiany swojego życia, a jedynie zachęcić do takich zmian, bądź przynajmniej do chwili refleksji nad losem zwierząt. Mam nadzieję,  że w przyszłości zaowocuje to podjęciem odpowiednich decyzji. Zwierzęta nie mogą się bronić same, dlatego chcę być jednym z tych głosów, który przypomni ludziom, że "wszystkie argumenty na podparcie ludzkiej wyższości nie są w stanie zaprzeczyć jednej niezaprzeczalnej prawdzie: w cierpieniu zwierzęta są nam równe.”

Mogłoby się wydawać, że taki styl życia który nie przyczynia się do cierpienia zwierząt jest bardzo trudny, albo wręcz niemożliwy. Ja też kiedyś tak sądziłam, ale z czasem okazało się, że to nie jest wcale takie trudne. Wszystko po prostu przychodzi z czasem. Ciągle uczę się wybierać kosmetyki i produkty spożywcze wolne od surowców pochodzenia zwierzęcego i na nich nie testowane. Zaczęłam zbierać przepisy bezmięsne i odkryłam wiele nieznanych do tej pory smaków. Zrezygnowałam też z odwiedzania cyrków czy przejażdżek dorożkami na wakacjach. To naprawdę jest do zrobienia. :)

W postach chciałabym dzielić się z Wami sprawdzonymi przeze mnie przepisami kulinarnymi, ciekawymi wydarzeniami i miejscami które warto odwiedzić, petycjami, które warto przeczytać i podpisać czy książkami, filmami i artykułami z którymi polecam Wam się zapoznać. Chciałbym także poruszyć na tej stronie tematy związane z etyką i moralnością, a także organizacjami i aktywistami działającymi na rzecz zwierząt. Pragnę również przybliżyć Wam różne gatunki zwierząt zamieszkujące naszą planetę i towarzyszące nam w codziennym życiu oraz . Czasami też wtrącę trochę informacji i wydarzeń z mojego życia i studiów.

Pozdrawiam i zapraszam do odwiedzania bloga oraz dyskusji na tematy poruszane w postach.

Agnieszka

....................................................................................

Hello everyone!

My name is Agnieszka (Agnes). I have long been caught in the animal world, which is why I decided to study veterinary medicine and animal husbandry. I come from a small town in the north of Poland. Now I live in Wroclaw. I’m interested in art, especially painting, but the animals are my the largest passion.

This page was created to promote a lifestyle based on respect for animals and their rights, which in the modern world are cruelly violated. I believe that even the smallest creature has the inalienable right to life, which we can’t deprive. I don’t want to force anyone to sudden and radical change your life, but only to encourage such changes, or at least for a moment of reflection on the fate of the animals. I hope that the future will lead to taking appropriate decisions. Animals can’t defend themselves, so I want to be one of those voices that remind people that "all the arguments in support of human superiority can’t deny the one undeniable truth: in suffering the animals are our equals."

It might seem that such a lifestyle that doesn’t contribute to the suffering of animals is very difficult or even impossible. I too once thought so, but over time it became clear that it isn’t all that difficult. Everything just comes with time. I’m still learning  to choose cosmetics and food products free of animal materials and not tested on them. I started to collect the vegetarian recipes and discovered many hitherto unknown flavors. I gave up visiting the circus or horse rides on vacation. It really is to do J

I'd like to share with you my tested recipes, interesting events and places to visit, petitions, which are worth to read and sign, or books, films and articles which I recommend you to read. I would also like to bring up the subjects related to ethics and morality, as well  as organizations and activists working for animals. I also want to introduce you to different animal species inhabiting the planet and supporting us in our daily lives. Sometimes it throws a little information and events of my life and my studies.

I greet and invite you to visit the blog and discussion on topics covered in the posts.

P.S. I'm very sorry for the errors that appeared in this post and probably will appear in future. I ‘m still learning English. I hope that in time will be at once better, and for now I ask you for your understanding :)

Agnieszka